S.P. SWAMI {GADHADA MANDIR}'s Comments

Comment Wall (59 comments)

At 3:17am on August 3, 2011, karkar balubhai vithalbhai said…

jay swaminarayan

 

At 6:29pm on September 6, 2011, hitesh solanki said…

jay shree swaminarayan swami . hu aa parivar ma navo member 6u.

 

At 6:30pm on September 6, 2011, hitesh solanki said…

hu gopinathji maharaj ne khubaj manu 6u. mara putra ne tya sakar bharobhar zokhyo 6

 

At 8:49am on September 10, 2011, DEVANI RAKESHBHAI CHANDUBHAI said…

Jay Shree Swaminarayan

 

swami amari jrur pde tya amne khejo ldvu pdse to ldi laisu baki hve shan nthi thtu

thnks...

At 8:40pm on September 10, 2011, nilkanthvarni h Bhalja said…

jay swaminarayan

At 8:43am on September 11, 2011, Ramesh Harisingbhai Chaudhari said…
jay swaminarayan
At 9:40am on September 11, 2011, PATELSNEHALKUMARGHANSHAYAMBHAI said…
Jay swaminarayan
At 10:41am on September 11, 2011, KARKAR RAJESHKUMAR MOHANBHAI said…

જય સ્વામીનારાયણ આ સમાચાર જાણીને બહુજ દૂખ થાય છે. ભગવાન શ્રી હરિને પ્રાર્થના કે આવા વિમુખોને આપના થી જલ્દી દૂર કરે, ને સત્ય ધર્મનો વિજય થાય

જય સ્વામીનારાયણ અક્ષર પુરસોતમ સંસ્થા ધ્વરા જે દિવાલ બાંધી છે તે તોડી નાખો, (૧) પ્રસાદી નો મૂળ માર્ગ આવી રીતે કોઈ ના થી ખરીદી ના સકાય.ગઢપુર શ્રી ગોપીનાથજી મહારાજ મંદિર ના સંતો-હરિભક્તો ને ખર ખરીયા ઘેલા નદી એ જવા આવવા કોઈ તકલીફ ના પડવી જોઈ એ.પરમ્પરા મ…

At 3:21pm on October 3, 2011, parmar rajnikant j said…
jay swaminarayan
At 3:23pm on November 3, 2011, parmar rajnikant j said…

jay swaminarayan

 

At 4:22pm on November 14, 2011, NARAN K BHARWAD said…

At 5:35pm on December 2, 2011, Lakhanidilip said…
વચનામૃત 5 : માનીપણું ને નિર્માનીપણું ક્યાં સારું ?
સંવત 1877ના ફાગણ વદિ 8 અષ્ટમીને દિવસ શ્રીજીમહારાજ ગામ શ્રીપંચાળા મધ્યે ઝીણાભાઈના દરબારમાં ઓટાને વિષે ઢોલિયા ઉપર વિરાજમાન હતા ને ધોળો ખેસ પહેર્યો હતો ને ગરમ પોસની રાતી ડગલી પહેરી હતી ને મસ્તક ઉપર ધોળો ફેંટો બાંધ્યો હતો ને ધોળી ચાદર ઓઢી હતી ને પોતાના મુખારવિંદની આગળ પરમહંસ તથા દેશદેશના હરિભક્તની સભા ભરાઈને બેઠી હતી.
પછી સ્વયંપ્રકાશાનંદ સ્વામીએ પ્રશ્ન પૂછ્યો જે, “કયે ઠેકાણે માન સારું છે ને કયે ઠેકાણે સારું નથી ? ને કયે ઠેકાણે નિર્માનીપણું સારું છે ને કયે ઠેકાણે સારું નથી?”
પછી શ્રીજીમહારાજ બોલ્યા જે, “જે સત્સંગનો દ્રોહી હોય ને પરમેશ્વરનું ને મોટા સંતનું ઘસાતું બોલતો હોય, તેની આગળ તો માન રાખવું તે જ સારું છે અને તે ઘસાતું બોલે ત્યારે તેને તીખા બાણ જેવું વચન મારવું પણ વિમુખની આગળ નિર્માની થવું નહીં તે જ રૂડું છે. અને ભગવાન ને ભગવાનના સંતની આગળ તો જે માન રાખવું તે સારું નથી ને તેની આગળ તો માનને મૂકીને દાસાનુદાસ થઈને નિર્માનીપણે વર્તવું તે જ રૂડું છે.”॥ ઇતિ વચનામૃતમ્‌ ॥5॥131॥
At 6:39pm on December 2, 2011, Lakhanidilip said…
 વચનામૃત 38 : સાંખ્યાદિનું, સદાય સુખિયાનું
સંવત 1885ના વૈશાખ સુદિ 14 ચૌદશને દિવસ સ્વામી શ્રીસહજાનંદજી મહારાજ શ્રીગઢડા મધ્યે દાદાખાચરના દરબારમાં શ્રીગોપી-નાથજીના મંદિરને વિષે વિરાજમાન હતા ને સર્વ શ્વેત વસ્ત્ર ધારણ કર્યાં હતાં ને પોતાના મુખારવિંદની આગળ પરમહંસ તથા દેશદેશના હરિભક્તની સભા ભરાઈને બેઠી હતી.
પછી શ્રીજીમહારાજ બોલ્યા જે, “અમે સાંખ્યાદિક શાસ્ત્રના વિચારે કરીને એમ નિશ્ચય કર્યો છે જે, માયાના કાર્યમાંથી ઉત્પન્ન થયા જે આકાર-માત્ર તે સર્વે મિથ્યા છે. કેમ જે, એ સર્વે આકાર કાળે કરીને નાશ પામે છે. અને ભગવાનના અક્ષરધામને વિષે જે ભગવાનનો આકાર છે તથા તે ભગવાનના પાર્ષદ જે મુક્ત તેમના જે આકાર છે, તે સર્વે સત્ય છે ને દિવ્ય છે ને અતિશય પ્રકાશે યુક્ત છે. અને તે ભગવાનનો ને તે મુક્તનો જે આકાર તે પુરુષના જેવો દ્વિભુજ છે ને સચ્ચિદાનંદરૂપ છે. અને તે અક્ષર-ધામને વિષે રહ્યા જે એ ભગવાન તે જે તે, તે મુક્ત પુરુષ તેમણે દિવ્ય એવા જે નાના પ્રકારના ઉપચાર તેણે કરીને સેવ્યા થકા ને તે મુક્ત પુરુષને પરમ આનંદને ઉપજાવતા થકા સદા વિરાજમાન છે.
“અને એવા સર્વોપરી જે પુરુષોત્તમ ભગવાન તે જ દયાએ કરીને જીવોના કલ્યાણને અર્થે આ પૃથ્વીને વિષે પ્રકટ થયા થકા સર્વ જનના નયનગોચર વર્તે છે ને તમારા ઇષ્ટદેવ છે ને તમારી સેવાને અંગીકાર કરે છે. અને એવા જે એ પ્રત્યક્ષ પુરુષોત્તમ ભગવાન તેના સ્વરૂપમાં ને અક્ષરધામને વિષે રહ્યા જે ભગવાન તેના સ્વરૂપમાં કાંઈ પણ ભેદ નથી; એ બે એક જ છે. અને એવા જે આ પ્રત્યક્ષ પુરુષોત્તમ ભગવાન તે અક્ષરાદિક સર્વના નિયંતા છે, ઈશ્વરના પણ ઈશ્વર છે ને સર્વ કારણના પણ કારણ છે ને સર્વોપરી વર્તે છે ને સર્વ અવતારના અવતારી છે ને તમારે સર્વેને એકાંતિકભાવે કરીને ઉપાસના કરવા યોગ્ય છે. અને આ ભગવાનના જે પૂર્વે ઘણાક અવતાર થયા છે, તે પણ નમસ્કાર કરવા યોગ્ય છે ને પૂજવા યોગ્ય છે.”
અને વળી શ્રીજીમહારાજે એમ વાર્તા કરી જે, “એક દ્રવ્યાદિકનો લોભ તથા સ્ત્રીને વિષે બેઠા-ઊઠ્યાની વાસના તથા રસને વિષે જિહ્‌વાની આસક્તિ તથા દેહાભિમાન તથા કુસંગીમાં હેત રહી જાય તથા સંબંધીમાં હેત હોય, એ છો વાનાં જેને હોય તેને કોઈ દિવસ જીવતે ને મરીને પણ સુખ તો ક્યારેય થાય જ નહીં; માટે જેને સુખ ઇચ્છવું હોય તેને એવા સ્વભાવ હોય તો ટાળવા. ને નિવૃત્તિપર થવું ને બરોબરિયાની સોબત ન રાખવી, ને દેહાભિમાને રહિત ને વૈરાગ્યે યુક્ત ને ભગવાનનું અલ્પ વચન હોય તેમાં ફેર પડે તો તે મહત વચનમાં ફેર પડ્યો હોય તેમ માનતા હોય, એવા જે ભગવદ્‌-ભક્ત મોટા સાધુ તે સંગાથે પોતાના જીવને જડી દેવો ને તેના વચનમાં મન-કર્મ-વચને વર્તવું. ને વિષયના સંબંધથી તો છેટે જ રહેવું પણ એનો સંબંધ પોતાના નિયમનો ત્યાગ કરીને થવા દેવો નહીં. ને જો વિષયનો સંબંધ કરવા માંડે તો એનો ઠા રહે જ નહીં, એ સિદ્ધાંતવાર્તા છે.”॥ ઇતિ વચનામૃતમ્‌ ॥38॥261॥
At 7:48am on February 1, 2012, દિલીપ પટેલ said…

jay swaminarayan

At 6:37pm on June 22, 2012, Hemant Dhirubhai Soni said…

hementsoni@gmail.com

please mail me pavti on this email.

jay shree swaminarayan

At 11:45am on October 23, 2012, solanki sureshkumar said…

dayalu jay swaminarayan

At 1:08pm on October 27, 2012, Girish Hareja said…

jay swaminaraya.. to all satsangi .. happy dipavali in advance

At 4:10pm on May 12, 2013, ashwin. s. chokshi said…

 

भक्ति से सुख मिलता है

भक्ति दिव्य प्रेम है। प्रेम ऊपर चढे तो भक्ति है
और नीचे गिरे तो आसक्ति।धृतराष्ट्र का पुत्रप्रेमआसक्तिहै
और भरत का रामप्रेमभक्ति है।
प्रीति विराट से जुडे तो वही भक्ति है।
मातृभक्ति,पितृभक्ति और देशभक्ति
 अपने स्थान पर बिल्कुल ठीक है।
यही भक्ति जब विराट की ओर उन्मुख होती है
तो उसे पराभक्ति कहते हैं।
प्रेम है मन से मन का मिलन और
भक्ति है आत्मा से आत्मा का मिलन।
साधुता बाह्य तत्त्‍‌व न होकर आंतरिक तत्त्‍‌व है।
मनुष्य सब के साथ है, किंतु अपने साथ नहीं है।
पर  उसके ही ध्यान में है, स्व नहीं।
 स्व में जागना ही साधुता है-भक्ति है।
भीतर की यह भक्ति बाहर शांति के रूप में पहचानी जाती है।


बिना भरोसे के जीवन संभव ही नहीं है।

यह मानव मनोविज्ञान है।
विकल्प केवल इतना है कि
किस पर भरोसा किया जाए?
अर्जुन को तो केवल भगवान की भक्ति
(शरणागति) में भरोसा है।
जब चित्त में प्रभु का भरोसा बढने लगे तो
समझो कि हृदय में भक्ति निरंतर बढ रही है।
जब सारे आश्रय टूटने लगते हैं तो
एक ही भरोसा भक्ति का होता है।
भगवान के प्रति निष्ठा पक्की होते ही
भक्ति पुष्ट हो जाती है।
महत्व की आनंदमयीस्वीकृति श्रद्धा है,
जो भक्ति का प्राण रस है।


यदि सामने खडा व्यक्ति महिमामण्डित है
तो उसके समक्ष झुकने में आनंद का अनुभव होता है।
श्रद्धा और प्रेम का रसमय योग ही भक्ति है।
भक्ति को व्यापार न बनने दो।
वह लेनदेन की चीज नहीं है। जब तक श्रद्धा,
प्रेम, संकल्प और ईमान में खोट है
तब तक परमात्मा की अनुकंपा नहीं मिलेगी।


भगवान् को नरलीलाकरने के लिए
जो धरती पर उतार दे, वह भक्ति है।
परमात्मा के वश में पूरी सृष्टि है,
किंतु वे स्वयं भक्तों के वश में हैं।
भक्त के वश में होकर ही उन्होंने
नामदेव का चढाया नैवेद्य खाया,
प्रहलाद के रक्षार्थ नरसिंह रूप में खंभे में प्रकट हुए
और शबरी की कुटिया में
स्वयं पधार कर दर्शन दिए।
प्रेम ऊंचा हो तो वह भक्ति है।


भक्ति धर्म, कर्म और मुक्ति से श्रेष्ठ है।
इसलिए संत को मुक्ति नहीं चाहिए, भक्ति चाहिए।
भक्ति योगी, भोगी, रोगी सभी कर सकते हैं।
घर बाहर सर्वत्र कर सकते है,
क्योंकि भक्ति अधिकार की मांग नहीं करती है।
बिना भगवत्प्रीतिके सुख नहीं मिल सकता,
क्योंकि सुख का असली स्रोत परमात्मा है।
यदि पूरा जगत भोग के लिए मिल जाए
तो भी सुख नहीं मिलता। जो जहां नहीं है
वह वहां से कैसे मिलेगा? जैसे पानी के मथने से
मक्खन नहीं मिलता वैसे जगत् के मंथन से
आनंद नहीं मिल सकता।


इस प्रकार भक्ति से सुख मिलता है
और भक्ति संत समागम से प्राप्त होती है.... 

♥.... जय स्वामिनारायण ....♥

♥♥.....प्यारे श्रीहरी ये दिल दीवाना तेरा हैं.... ♥♥

♥♥........हरी ॐ भगवान् को प्रिय है हरिनाम .... ♥♥

♥♥.....भगवत्प्रेममें मस्त आशु.... ♥♥

 

 

At 3:48pm on August 4, 2013, Rajesh Becharbhai Vora said…

maharaj Jay Swaminarayan

You need to be a member of Gopinathji.com to add comments!

Join Gopinathji.com

© 2017   Created by webmaster.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service